Pierwsza pomoc w VIB

     Pierwsza pomoc to jedno z działań, które należy regularnie ćwiczyć, aby wyrobić w sobie prawidłowe nawyki.  Sytuacje życiowe wymagające podstawowej wiedzy z zakresu udzielania pierwszej pomocy zawsze są stresujące. Od prawidłowego udzielenia pierwszej pomocy zależy życie osoby poszkodowanej. W naszej szkole zajęcia takie odbywają się nie tylko wśród najmłodszych uczniów, ale są również powtarzane na lekcjach godzin wychowawczych wśród uczniów starszych. Tym razem w klasie VIB ćwiczyliśmy m.in. sytuację paniki podczas wypadku, w którym dziecko złapało siekierę do ręki i uszkodziło sobie nogę. A poniżej przypominamy kilka ważnych czynności podczas udzielania pierwszej pomocy.

Zasady wzywania pomocy:
     W pierwszej kolejności poproś głośno o pomoc kogoś, kto przechodzi obok lub stoi i przygląda się.
Możesz zająć się poszkodowanym, a druga osoba może zadzwonić na numer ratunkowy. Jeśli jesteś sam, zadzwoń natychmiast, a dyspozytor pomoże kierować Twoimi działaniami. Mów spokojnie i odpowiadaj ściśle na pytania dyspozytora. Powiedz:
CO! Co się stało (np. wypadek drogowy, ilość poszkodowanych, ich stan).
GDZIE! (adres, nr drogi, charakterystyczne punkty).
KTO! Kto zgłasza wezwanie pomocy - numer telefonu i dane osobowe.

PAMIĘTAJ! NIE ODKŁADAJ PIERWSZY SŁUCHAWKI!
DYSPOZYTOR ZAWSZE ODKŁADA SŁUCHAWKĘ PIERWSZY

Podstawowe zabiegi ratujące życie
1. Sprawdź, czy poszkodowany i TY jesteście bezpieczni.
2. Sprawdź reakcję poszkodowanego - potrząśnij delikatnie za ramię i głośno zapytaj: "Słyszysz mnie, czy wszystko w porządku?"
3. Jeżeli reaguje:
zostaw poszkodowanego w pozycji w jakiej go zastałeś, pod warunkiem, że nie zagraża mu żadne niebezpieczeństwo, dowiedz się jak najwięcej (od poszkodowanego lub świadków) na temat zdarzenia i wezwij pomoc, regularnie oceniaj jego stan.
Jeżeli nie reaguje: głośno zawołaj o pomoc, odwrócić poszkodowanego na plecy, po czym udrożnij drogi oddechowe poprzez odgięcie głowy i uniesienie żuchwy.
4. Utrzymując drożność dróg oddechowych wzrokiem, słuchem i dotykiem oceń, czy występuje prawidłowy oddech. Szukaj oznak życia takich jak szmery oddechowe, staraj się wyczuć ruch powietrza na swoim pliczku.
W pierwszych minutach po zatrzymaniu pracy serca (zatrzymaniu krążenia) poszkodowany może słabo oddychać lub wykorzystywać głośne, niejednoznaczne, pojedyncze westchnięcia. Nie należy ich mylić z prawidłowym oddychaniem. Na ocenę wzrokiem, słuchem i dotykiem przeznacz nie więcej niż 10 sekund. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości czy oddech jest prawidłowy, działaj tak, jakby był nieprawidłowy.
5. Jeżeli oddech jest prawidłowy ułóż poszkodowanego w pozycji bezpiecznej, wyślij kogoś (np. innego świadka zdarzenia) lub sam udaj się po pomoc (wezwij pogotowie).
Jeżeli jesteś sam, zostaw poszkodowanego i sam udaj się wezwać służby ratunkowe, pamiętaj - aby stale kontrolować czynności życiowe poszkodowanego (oddech) oraz chronić go przed utratą ciepła. Sprawdzaj oddech co minutę do czasu przybycia pomocy.